Γιατι ρε???

γιατι γίνεσαι μαλακας?\
γιατι με απογοητεύεις?
γιατι ρε παιδι μ ξεφτιλίζεσαι ετσι? τόσα χρόνια δε βαρέθηκες να κοροιδεύεις τον ίδιο σου τον εαυτο? ε? πως κοιτιέσαι στον καθρέφτη ρε?
πως κοιμάσαι ησυχος τα βράδυα?

αλλά όσο λίγος και να είσαι δεν σταματάω να σε αγαπάω...
όχι την αποδοχή σου δεν την έχω ανάγκη! ούτε το μπράβο σου. μα ούτε και την αγκαλιά σου.
μια καλημέρα ήθελα ρε!
τόσα χρόνια γι αυτό πάλευα!για ένα καλημέρα. ζω. είμαι καλά!
και το γάμησες κ αυτό!
γιατί ι τσίπα είναι κάτι που δεν ξέρεις ουτε σαν λέξη.
αναρωτιέμαι αν η καριόλα που έχεις δίπλα σου υπερκαλύπτει τις τύψεις σου.
αλλιώς δεν εξηγείται η συμπεριφορά σου.

όλη σου η οικογένεια είναι μια χαρά άνθρωποι. εσύ γιατί βγήκες έτσι ρε? γιατί τους απογοήτευσες?κ αυτούς ρε?

ο γιος σου δε θυμάται τίποτα καλό από εσένα. μονο εγω έμεινα να του θυμίζω αλλά τσάμπα ο κόπος. έχεις έμφυτο ταλέντο στο να ισοπεδώνεις κάθε άνθρωπο που σε αγαπάει.

το μόνο που εύχομαι είναι η αδερφή μου να μην καταλάβει ποτέ τι καθίκι είσαι. σακάτεψες μια κόρη. ας γλυτώσει η άλλη.μη δει όσα έκανες! προς θεού η μικρούλα...μακάρι να μη ζήσει αυτό τον πόνο.(μαλάκα)

να ναι καλά η μανα μου που έφαγε τα δικά σου σκατά για να μεγαλώσω εγώ σαν άνθρωπος...

όμως μέσα μου βαθιά εύχομαι να μην βγεις ποτέ από αυτόν τον παράλληλο κόσμο που ζεις.άμα καταλάβεις τι έκανες δεν θα πεθάνεις...όχι... απλά θα σαλέψεις....

μακαριοι οι πτωχοι τω πνεύματι λένε.....


όμως κανένα ψέμα δεν προφταίνει να γεράσει Βαγγέλη...ΚΑΝΕΝΑ!!!!


τρέμω την στιγμή που θα κοιτάξω την ψυχή μου και θα βρώ κάτι δικό σου.....

Ελεύθεροι πολιορκημένοι..1

Άραγε πόσοι άνθρωποι πνίγονται στις σχέσεις τους....πόσοι έχουν κοιτάξει κατάματα τις βαθιές τους ανάγκες χωρίς το πέπλο τις ανασφάλειας..
Τελικά δεν έχω καταλήξει αν κάνουμε σχέσεις από συνείδηση η από ανάγκη... από ανασφάλειες.. από φοβίες...ίσως ακόμα και από συνήθεια...
Θα μου πει κάποιος πως ο άνθρωπος δεν είναι μοναχικό ον...ναι ναι ναι ντάξει...ξέρω! αλλά ποιος πραγματικά νοιώθει συντροφικότητα???

και όπως έγραψε σε ένα τραγούδι η Νικολακοπούλου.... ποιος ξέρει άραγε μ'αυτό πού μ'αγαπάς ποιο άλλο όνειρο ζωής έχεις ξεγράψει...

Τι θυσιάζουμε για τον άλλο? Πόσα πραγματικά δίνουμε?
Μόνο μη μου πείτε πως όλα θέλουν όρια... γιατί ο έρωτας και τα όρια είναι δυο αντίθετες έννοιες!

φθινόπωρο...

http://www.youtube.com/watch?v=Cqev4H3XKM8

24ο φθινόπωρο... καλή αρχή...μα πάνω από όλα καλή συνέχεια...

Όπου γής και πατρίς...

http://www.youtube.com/watch?v=888Pr0eUw7I

Και έτσι πέρασαν οι μέρες..και το μυαλό κάπως ησύχασε..αλλά ξέρετε τι λένε?πως πριν την τρικυμία επικρατεί νηνεμία...έτσι και τώρα..σε 1 μέρα..το ταξίδι έφτασε και εγώ θα τεστάρω για άλλη μια φορά τα όρια μου.
Αχ αυτά τα όρια μου..χρόνια τώρα παίζω μαζί τους σαν ελατήριο..μια τα κονταίνω και μια τα μακραίνω. Φοβάμαι τη μέρα που θα συνειδητοποιήσω πως το ελατήριο ξεχείλωσε. Όμως κάθε φορά λέω " θα το κόψω, θα σταματήσω" και μετά ξυπνάω ένα ωραίο πρωί και με ξαφνιάζω..Έχω μια εκπληκτική ιδιότητα να αλλάζω τα πάντα τόσο γρήγορα και αποτελεσματικά, που δεν προλαβαίνω να παρατηρήσω τις ίδιες μου τις κινήσεις..και ενώ όλα μοιάζουν τόσο οικία και δικά μου.. έρχεται μια μέρα που κοιτάω γύρω μου και με ρωτάω..
Εσύ δηλαδή τώρα που ανήκεις? 

Καλα ξεμπερδέματα είπα???

...Τι το θέλω και μιλάω!! Αφού με ξέρω λες και προκαλώ την καταστροφή μου!Ηταν που ήμουν απόλυτα βέβαιη για την απόφαση μου.Διότι πως να το κάνουμε, δεύτερη εγώ δεν θα δεχτώ να γίνω για κανέναν..
Αλλά κοπέλα μου λογαριάζεις χωρίς τον ξενοδόχο!! Τι είναι τα συναισθήματα? Τσιγάρο που βαρέθηκες και σβήνεις..Να τον ξεχάσεις!Μαλιστα! Ναι!!
Αλλά πως?? Σε αφήνει το σώμα σου?? Δε σε αφήνει..γιατί το ένστικτο ξεπερνάει τη λογική..και όταν μπλεχτεί και το πάθος, η λογική εξαφανίζεται από το πλάνο..και εκεί είναι που χάνεις τα αυγά και τα πασχάλια! Να φύγεις?Να μείνεις? Να κρατήσεις απόσταση? Να το παίξεις άνετη?? Τι στα κομμάτια να κάνεις?...μαλλον το σταυρό σου...

Για πρώτη φορά ελεύθερη..για πρωτη φορα δευτερη??

Θα ξεκινήσω γράφοντας ένα στοίχο που με είχε αγγίξει και με είχε βοηθήσει να κάνω ένα βημα μπροστά..γιατί η αγάπη εαυτέ μου δεν είναι κάτι μεγάλο που το χαρίζεις στον άλλο, και ξεμπερδεύεις με αυτό..

Και το πήρα απόφαση λοιπόν..έζησα το δράμα μου, βίωσα τη κατάθλιψη μου και γενικά όλο το δράμα του χωρισμού. Και μια μέρα έφυγα! Όπως έχω μάθει να κάνω όταν πάνε να με βάλουν στα γνωστά καλούπια..στους γνωστούς καθωσπρεπισμούς. Μου βγαίνει αυθόρμητα, χωρίς κόπο!Απλά δραπετεύω από των ξένων την πραγματικότητα..Πάω να βρώ τη δικιά μου!

Ετσι κ έκανα λοιπόν πριν από 30 μέρες..μια  βαθιά ανάσα..κ έγινε!!Μετά από 3 χρόνια είμαι ελεύθερη!!

Και τι κάνουμε τώρα?.. Διότι τι είναι η ελευθερία αν την έχεις βάλει σε ένα συρτάρι??? Τίποτα δεν είναι! Οπότε το πλάνο είναι απλό, ντύνομαι βάφομαι, ανεβαίνω στα τακούνια μου και ξεκινάω να κόβω βόλτες στα γνωστά και μη στέκια, να δω φίλους γνωστούς! Να γνωρίσω καινούργια άτομα..Σε γενικό πλάνο να κάνω αυτό ακριβώς στο οποίο είμαι καλή!Και τι όμορφα που περνάω...γιατί είμαι εγώ, κάνω αυτό που θέλω εγώ! Διαλέγω εγώ για μένα...

Μέχρι που τον είδα..και με είδε..και μπλεχτήκαμε..γιατί σιγά μην έβρισκα εγώ ησυχία..Γιατί η αιώνια γκαντεμιά μου με έριξε πάνω σε κάποιον που δεν έχει εμένα για προτεραιότητα..όχι γιατί δεν θέλει, αλλά ούτε και γιατί δεν μπορεί..απλά γιατί γνωριστήκαμε λάθος στιγμή...

Αυτή η λάθος στιγμή..πόσο κόσμος έχει τυραννήσει?

Και σε ρωτάω λοιπόν τώρα ελεύθερε εαυτέ μου..τι γουστάρεις να κάνεις?
Θα είσαι μείνεις τελικά ελεύθερη η δεύτερη από επιλογή?

Και καλά ξεμπερδέματα...

Για ξεκίνημα...

Μου είπε μια κοπέλα σήμερα...Να γράφεις ό,τι σκέφτεσαι, να κάνεις ό,τι νιώθεις

...και λέω να ξεκινήσω από εδώ, να καταγράφω τις σκέψεις μου..Διότι τελικά αυτό είναι το πρόβλημά μου, δυσκολεύομαι να εκφράσω με ακρίβεια αυτά που αισθάνομαι και κυρίως αυτά που σκέφτομαι..Αυτό μου το πρόβλημα έρχεται σε αντίθεση με την προσωπικότητα μου...Ενώ είμαι άκρως επικοινωνιακή και (φαινομενικά) δυναμική, κάπου το χάνω..και χάνω και εμένα..
Πάντα θαύμαζα τους ανθρώπους πού οργανώνουν τις σκέψεις τους, γιατί ποτέ δεν κατάφερα να το κάνω. Ετσι λοιπον αποφάσισα να κάτσω να τα γράψω..να γραφω ότι σκέφτομαι . Μπορεί ετσι να καταφέρω τα βάλω σε μια σειρά. 
Μπορεί επίσης και τα κείμενα μου να μη βγάζουν άκρη..μα μπορεί επισης καποιος απο εσας να δει τον εαυτο του μεσα σε αυτα...παντα με ενθουσιαζε να βρισκω κοινα σημεια επαφης με αγνωστους..να μην ξερεις τιποτα για μενα να μην ξερω τιποτα για σενα, μα να εχουμε τις ιδιες σκεψεις..


Αλλο ενα σημειο στο οποιο θα ηθελα να σταθω ειναι πως κανενας δικος μου ανθρωπος δεν γνωριζει την υπαρξη αυτου του μπλογκ..γιατι θελω να ειναι κατι δικο μ..μονο δικο μ..οι κρυφες και μη σκεψεις μου...
θα είναι όλες εδω...


Παντα είχα μια απορια..που πανε οι σκεψεις οταν χανονται?
Ισως να μην υπαρχει απαντηση..αλλα αν τις γραφεις..θα ειναι παντα κοντα σου..να σου θυμιζουν τι ησουν, τι εισαι και ισως τι μπορει να γινεις...